آرشیو صد نکته
ما دانایان
آنچه در زیر می آید توضیح كوتاهی است در اطراف دو موضوع از موضوعاتی كه شرق به عنوان اندیشه برانگیز مطرح كرده است. «نقاط ضعف جریان روشنفكری ایران» و «نقد رفتار مردم در انتخابات» را همزمان در كنار هم نشاندن گواه بر این است كه نگارنده بخشی از ایرادات وارده بر رفتار انتخاباتی و غیرانتخاباتی مردم را ناشی از وجود ضعفی در جریان روشنفكری ایران تلقی می كند.

? و تا جامعه ای دموكراتیك
سده ها است همراه با تعریف دموكراسی به منزله تاكتیكی جهان گستر، از تكنیك های گوناگونی بهره می برند در جهت تقویت ساختارهای دموكراتیك و انسجام هر چه بیشتر میان نهاد دموكراسی و جامعه انسانی كنشگر پیرامون آن همچون دموكراسی مستقیم، دموكراسی نخبگان، دموكراسی پارلمانی، دموكراسی سوسیالیستی و... كه مترادف است با نفی هرگونه رویت بت انگارانه به دموكراسی.

گرايش هاى چپ و راست در انقلاب مشروطيت
در جنبش مشروطه خواهى دو انديشه عمده برگستره جامعه ما حاكم است: ايده هاى چپ و ايده هاى راست. گرايش چپ يا ايده هاى سوسيال دموكراتيك براى نخستين بار در دوره مشروطه خواهى وارد ميدان سياست ايران مى شود و با گسترش آن حزب دموكرات در سال ۱۲۸۴ خورشيدى برپا مى گردد كه بعدها نقش مهمى در جريان انقلاب مشروطيت و دوره پر تب و تاب پس از آن بازى مى كند.

آشفتگى در فكر تاريخى
عنوان فوق را من از فريدون آدميت مورخ و تحليلگر مشهور گرفته ام و لازم ديدم امروز كه همايش ها در مورد انقلاب مشروطه داريم اعلام كنم كه بازهم هركسى از ظن خود مشروطه را تحليل مى كند: «از موضع «قدرت» يا از موضع «اپوزيسيون». آدميت بسيارى جريان ها را بعد از انقلاب، بحق و يا به ناحق، به نقد كشيد. به ويژه كه متذكر مى شد كه اينها با نگاه ايدئولوژيك به درج حوادث و حتى نقد اقدام مى كنند.»

بچه هاى گل
هنگامى كه من اين صفحه مشروطه شرق رو مى خونم يهو يادم ميفته به تابستون پارسال. تو گيرودار آزمون هاى پايانى سال سوم بوديم كه يه روز روزنامه شرق رو خريدم و تو صفحه اى از اون چيزايى درباره انتخابات خوندم و ....

انقلاب مشروطيت و تمرين دموكراسى
واقعيت اين است كه ما فاقد روحيه جمع گرايى هستيم و تجربه و سابقه حزبى نيز نداريم. تاريخ ما و تفكر ما چنان تمرين و تجربه اى را منعكس نمى كند، در حالى كه دموكراسى در غرب محصول قرن ها تكامل تدريجى و تجربه هاى اجتماعى است. مسئله اين است كه ما خو كرده استبداد هستيم و جامعه ايرانى از همان آغاز روابطى را تنظيم كرده كه به قول مختارى از آن به عنوان «شبان -رمگى» مى توان ياد كرد.

روشنفكران مردم و انتخابات
صرف نظر از مواردى كه روشنفكران تاثير مثبت و موثرى بر روى تحولات اجتماعى گذاشته اند، اين پرسش مطرح است كه چرا اين قشر در پيش بينى حركات توده مردم ايران تا اين حد خطا دارند؟ زمانى بود كه برخى روشنفكران تصور مى كردند با تزريق فرهنگ جوامع اروپايى و آشنايى مردم با اين دنياى سريع و منظم مشكلات اجتماعى حل خواهند شد و مردم ايران زندگى نو را خواهند پذيرفت.

مهمترين نقاط ضعف جريان روشنفكرى در ايران
در چند دهه اخير كه جامعه ايران به سمت پيشرفت هاى چشمگير در زمينه هاى مختلف علمى، اقتصادى، سياسى و... در حركت است، هنوز مشكلاتى در سر راه دارد كه بسيارى از انديشمندان اجتماعى و سياسى ما نيز در تفسير و تعبير آنها و به تبع آن در راه هاى اصلاح آن دچار سردرگمى هستند. شايد بتوان يكى از عمده ترين سئوالات اكثر منورالفكرها را اين سئوال دانست كه «نقاط ضعف روشنفكرى در ايران چيست و چرا احزاب در اين جامعه پا نمى گيرند.»

سه گام تا دموكراسى
ايدئولوژى هاى فكرى و انديشه هاى سياسى مبارزان و آزاديخواهان ايران از بدو انقلاب مشروطيت را مى توان به چهار دسته تقسيم بندى كرد: ۱- انديشه سراپا غربى شدن و جايگزينى تك تك عناصر فرهنگى، اجتماعى و روانى شهروند غربى و القاى آن به جامعه ايران (به عنوان نمونه تقى زاده يكى از چهره هاى بارز اين طيف بود.) , ...

از كجا آغاز كنيم
كشورها چون از تجمع ما پديد آمده اند، همان هستند كه ما هستيم. قوانين و احكامشان بر مبناى طبايع ما و اعمالشان كردار زشت و زيباى ما است در مقياسى بس بزرگتر. (ويل دورانت، درآمدى بر تاريخ تمدن)


          بعدی      آخرین صفحه





2006 © 100years.ir      powered by khabartools.com