حمید امجد در صحبت‌های خود پیرامون «الگوهای تجدد در درام مشروطه» گفت که ادبیات نمایشی به مفهوم جدید در ایران همزاد تجدد بوده است. به این معنی که از همان آغاز آشکار بود که اندیشه‌های تجدد نخواهد توانست خود را از طریق ادبیات پیشین و گفتمان ادب سنتی به بیان در آورد و قالب مکالمه که ادبیات نمایشی عرضه می‌کرد، خیلی زود به متون بنیادین تجدد و رسالات فلسفی، سیاسی و اجتماعی و حتی شب‌نامه‌های آن عصر راه یافت.