گرانیگاه مطبوعات مستقل و موثر سیاسی در ایران کجاست" عنوان سخنرانی دکتر هادی خانیکی را شامل می شد..دکتر خانیکی از نهضت مشروطه ایران در وجه عام رسانه ای آن جنبش تحت عنوان تلگراف نام برد و ادامه داد از آنجا که مطبوعات در طلیعه توجه سیاسی جامعه ایرانی به وسایل ارتباط جمعی قرار داشته اند، لذا در فرآیند تکوین و پیروزی مشروطیت،"روزنامه" از جمله موثرترین رسانه ها درحوزه سیاست و ساحت گروه های مرجع و سازندگان افکار عمومی به حساب می آید.دکتر خانیکی سخنانش را چنین ادامه : اگر چه روزنامه نگاری در ایران از آغاز پیدایش تا تکوین جنبش مشروطیت نقش کم رنگ دولتی داشته است، اما هم شکل گیری مطبوعات در تبعید و هم مطبوعات ملی از مولفه های موثر در گسترش اندیشه مشروطه بوده اند.وی افزود کانونهای مشروطه خواهی و مطبوعات نسبتهای وثیقی با یکدیگر دارند و همین حوزه تاثیرگذاری هر دو را در جنبش مشروطیت بیشتر می سازد. خانیکی به انجمن های سری اشاره کرد و ادامه داد انجمنهای سری که از پایه های جنبش مشروطه اند، از سویی در شمار تحریریه های نشریات مشروطه گرا به حساب می آیند و از سوی دیگر مراکز بحث، بررسی و توزیع مطبوعات ملی.
خانیکی در ادامه از حضور روزنامه نگاران در این کانونها سخن گفت که هم از نظر کمی و هم از نظر کیفی حائز اهمیت بسیار است. او یادآور شد که درهم آمیختگی و همکاری و هماهنگی آزادی خواهان و روزنامه نگاران زمینه مساعدی را برای توسعه مطبوعات در ایران به وجود آورد، پدیده ای که تا سالها از جمله موضوعات بسط و نفوذ روزنامه تا مناطق مختلف کشور بود.این که حتی مضمون سیاسی مطبوعات ایران توانست در دورانی از مشروطیت، زبان مردمی و فراگیر به خود بگیرد و موجب سبک و شیوه بومی در روزنامه نگاری می شود، شاخص مهم در اثبات کارآمدی عصر مشروطه است.دکتر خانیکی تصریح کرد که مطالعات تاریخی نشان می دهد که ساخت مطبوعات در ایران متغیری وابسته به ساخت قدرت "سیاسی" و " جامعه مدنی" است.و این دو متغیر سیاسی و اجتماعی به وسیله دو عامل فرهنگی و حقوقی یعنی فرهنگ سیاسی نخبگان و دستگاه های حل و فصل اختلاف تحدید یا تقویت می شوند.دکتر خانیکی در قسمت دیگری از سخنانش به شاخص های کمی توسعه مطبوعات در ایران اشاره کرد که با توجه به فقر یا ضعف اطلاعات برای سنجش آن می توان شش شاخص را مورد توجه قرار داد: تیراژ، نوع نشریه،، محل انتشار، دوره انتشار، گرایش و علت توقف آن .با این معیارها تفاوت مطبوعات در دوره متفاوت سیاسی قابل تشخیص است